» Dietsland Europa «

Tegen het Spaans centralisme haalden de strijders van de Baskische gewapende strijd natuurlijk het gemakkelijkst het wereldnieuws. Maar men mag vooral niet uit het oog verliezen dat op het Spaans grondgebied nog andere, grote identitaire bewegingen actief zijn, zoals Catalonië bijvoorbeeld dat stilaan, maar toch merkbaar, opschuift in de richting van een volledig autonome staat. Zonder dat er ergens doden vallen.

Catalonië haalde de Spaanse pers vooral, toen het de beslissing nam om vanaf 2012 geen stierengevechten meer toe te laten. Niet alleen, of zelfs niet vooral om haar diervriendelijkheid te onderstrepen, maar vooral om haar afstand te schetsen van de Spaanse tradities terzake. Een tweede opmerkelijke manifestatie van eigen wil was de betoging op 10 juli in de straten van de Catalaanse hoofdstad Barcelona. Ongeveer één miljoen mensen stapte op onder het motto “Wij zijn een natie. Wij beslissen”, waardoor het Catalaanse volk duidelijk wilde maken zich niets te zullen aantrekken van uitspraken van het Spaans Grondwettelijk Hof, dat het streven naar autonomie van Catalonië wilde inperken. Verschillende punten van het autonome statuut van Catalonië werden in de beslissing van het Hof als “tegenstrijdig met de Spaanse grondwet” aanzien. Ook het bestaan van een “Catalaanse natie” beschouwt het Spaans Grondwettelijk Hof als strijdig met de Spaanse grondwet.

Het nationalisme in Catalonië, de wil om het zèlf in handen te nemen, is overal en op alle niveaus doorgedrongen, zo lijkt het wel. Neem nu de kapitein van de Spaanse nationale voetbalploeg, Carles Puyol. Hij is tevens de kapitein van FC Barcelona en stamspeler van de eigen Catalaanse voetbalwedstrijden om de eerste plaats in Catalonië. En hij is Catalaans nationalist. Read the rest of this entry »

De Vereniging/Stichting Zannekin bracht onlangs haar tweeëndertigste jaarboek (*) De Nederlanden ‘Extra Muros’ uit. Men kan niet anders dan grote waardering uiten voor deze groep mensen die er elk jaar in slagen een groot aantal bijdragen uit àlle Nederlanden te publiceren. Bedoeling is nog steeds “de banden die nog bestaan tussen Oost-Friesland, de landen van Bentheim, Kleef en Gelre, de Limburgse gebieden in Duitsland en de Vlaamse, en Henegouwen in Frankrijk en het oorspronkelijke centrum van de Nederlanden (Nederland en België)” te verstevigen en te verdiepen.

Niet elk van deze gebieden komt even vaak in de belangstelling, maar vooral de Franse Nederlanden en Friesland blijken telkens een bron van zeer boeiende en interessante bijdragen.

Wat Zuid-Vlaanderen betreft, wordt de figuur van priester Renaat Despicht (Ochtezeele 1870-1960) behandeld. Leraar, taalkundige en medewerker aan tal van Frans-Vlaamse bladen. Boeiend is zeker ook de beschrijving van het Vlaamse college in Sint-Omaars en een uitvoerige ‘Kroniek van de Franse Nederlanden” door Johan Van Herreweghe. Voor Nederlands Limburg verhaalt Erik Martens over het bij ons zowat onbekende “separatisme in Nederlands-Limburg 1838-1849”. Thomas Steensen behandelt het “Deense Holland”, alias Noord-Friesland. Wat Friesland betreft, stelt Pieter Jan Verstraete alweer een Friese letterkundige voor, de Friese “boer-dichter” Douwe Hermans Kiestra.

Enkele andere, soms iets té gespecialiseerde bijdragen ronden het jaarboek af. Aanbevolen aan allen die de grenzen van onze aloude Nederlanden verder willen verkennen.

Meer informatie over deze organisatie en het jaarboek op deze verwijzing

(Karel Van Vaernewyck)

De vier partijen die centrumrechts heten te zijn, halen een meerderheid van precies 50.0% in de laatste peiling. Genoeg om een absolute meerderheid te halen in de Riksdag.

De huidige coalitie heet (centrum-)rechts te zijn, maar er zit amper verschil in standpunten over immigratie tussen linkse en centrum-rechtse blok in Zweden, beide zijn fervent voorstander van massa-immigratie. of ze de meerderheid behouden is nog lang niet zeker, eerst moeten de verkiezingen afgewacht worden.

Een paar maanden terug stond immers het rood-groene ”Blok” nog ruim voor in peilingen, het wordt spannend.

Oppositie

De drie rood-groene partijen scoren gezamenlijk niet hoger dan 43.3 procent, dit geeft de rechtse regerende ”Alliantie” maar liefst 6.7 procent ruimte, dit alles vrij naar de bron van de peiling ”Svenska Dagbladet”.

De Nationaal-Conservatieve partij ”Zweedse Democraten” gaan voor het eerst in hun bestaan mogelijk de Zweedse Riksdag betreden. De kiesdrempel van 4 procent zal zeer waarschijnlijk over worden gegaan. De laatste peiling gunt de ZD zo’n 4.6 procent. Read the rest of this entry »

LONDEN – Zo’n 700 protestanten van een nationaal-conservatieve straatgroepering zijn in aanraking gekomen met honderden agenten van de oproerpolitie in Noord-Engeland.

De ”English Defense League” activisten zouden o.a. met flessen, stenen en rookbommen hebben gegooid. Foei! En dat nog wel tegen de oproerpolitie. Dit alles nadat de authoriteiten toestemming hadden gegeven om de groep van 700 weg te houden bij een andere demonstratie op het zelfde moment van de extreem-linkse mafketels groepering genaamd United Against Fascism. Berichten over daadwerkelijke confrontaties bleven uit, in de City of Bradford zaterdag.

De groepering in kwestie, de English Defense League kampt tegen, naar eigen zeggen de Islamisering van Groot-Brittanië, de al aanwezige uitingen van de Sharia-wetgeving en Islamistisch extremisme in de UK. De groepering hield zijn protest dit keer in een stad die een der grootste Pakistani-gemeenschappen heeft.

In 2001 waren er al eens relletjes tussen de autonome roomblanken en de immigranten uit Zuid-Azië.

Tot zover de berichtgeving.

Dreigingen over de USA? 

De problemen die Europa bedreigen, de uitdagingen waarvoor we met z’n allen staan: hierover kan u regelmatig lezen. Zo hadden wij het in het verleden al meermaals over het vernietigend cultuurrelativisme, waarvan het intellectuele toplaagje in Europa getuigt. Europa worstelt met het migratievraagstuk, met daaraan gekoppeld het groeiend besef dat een radicale islambeweging het Europees waardenpatroon – of wat daar nog van over is – verwerpt, en op die manier veel ontwortelde en gedesillusioneerde jonge migranten een houvast en een denkkader biedt. Europa slaagt er tenslotte ook niet in het vraagstuk van de Turkse toetreding tot de Europese Unie juist en krachtdadig – eensgezind dus – te beslechten. Europa slaagt er maar niet in haar sociaal-economische eenheid op een politieke manier te verwoorden.

Terwijl Europa voor enorme bedreigingen en uitdagingen staat, kijken de USA tegen een aantal andere problemen aan, problemen die net als in Europa plaatsvinden tegen een cultuurrelativistische achtergrond – zij het in véél mindere mate – en tegen een achtergrond van demografische verandering. Wij willen het in het kader van deze korte bijdrage vooral over die demografische en politieke veranderingen hebben, met name de opkomst van de hispanics en van Zuid-Amerika. Read the rest of this entry »

Kyrenia am 20 Juli 1974. Es ist Morgen, der Himmel noch dunkel. Das Meer voll mit Türkischen Kriegschiffen. Sie erreichen die Gegend von Kyrenia mit dem Vorwand einer Militärübung. Die Einwohner von Kyrenia schlafen noch ahnunglos was sie erwartet. Die Schiffe erreichen ihr Ziel fünf Meilen von Kyrenia entfernt. Türkische Truppen rennen auf die Häuser zu in der Nachbarschaft. Viele Männer und Frauen, alt und jung, werden getötet.

Kurz danach folgt die Bombardierung von Kyrenia durch Militärflugzeuge. Die Einwohner von Kyrenia fliehen, verstecken sich, einige Hunderte ins Hotel Dome.

Am Nachmitag ist die Stadt erobert. Viele Einwohner die nicht flüchten konnten werden getötet, vergewaltigt, einige werden nach Adana in der Türkei als Gefangene transportiert. Angst und Trauer herrscht in ganz Zypern. Werden die Türken die ganze Insel erobern., wer wird sie daran hindern?

Sechs Tage dauerten die zwei Phasen der Invasion, etwa 4000 Griechische Zyprioten wurden getötet 1587 sind vermisst, bis 200000 Flüchtlinge das Ergebnis, etwa ein drittel der Bevölkerung. 37% von Zypern wurden von den Türkischen Streitkräften besetzt darunter die fruchtbarsten Böden und wichtige Städte wie Ammochostos (Famagusta), damals das touristische Zentrum von Zypern, etwa 50% der Industrie von Zypern war im besetzten Teil.

Tekst: Augusta Stylianou, Künstlerin

Elio di Rupo; “Opdat er eindelijk vergeving komt en er verzoening kan zijn onder de Belgen”.

 Het hele BHV (Brussel-Halle-Vilvoorde) -gedoe getuigt van weining of geen verzoening tussen de Belgen in de huidige tijd!

Waarom dan proberen vergiffenis te schenken aan de collaborateurs die met de Duitse Nationaalsocialisten mee hebben gedaan?

Dit is een slag in het gezicht van alle Belgische slachtoffers uit de 2de Wereldoorlog. Dat de collaborateurs zich eerst eens bekend maken, vertellen waarom ze destijds hebben meegedaan met de NAZI’s en dan vragen om vergiffenis. Of is dit misschien een vraag van Bart de Wever (N-VA, groot winnaar Belgische Verkiezingen, Vlaams landsdeel) geweest aan Di Rupo?

*tot zo ver een reactie die ik tegenkwam*

Heb hem geplaatst omdat hij mijn gevoel beschreef, waarom in godsnaam amnestie voor hufters, moordenaars, ss’ers en landverraders ? Als het aan mij ligt nooit, en indien ze nog steeds leven dan alsnog tegen de muur.

Oorlogsmisdaden verjaren nooit, en dat is maar goed ook. Het zijn immers altijd de optimisten die aan de verkeerde kant stonden. Dachten dat de Duitsers weleven de Zuidelijke Nederlanden zouden doen splitsen in een Waals en een Vlaams landsdeel…

…ik dacht, een ezel stoot zich in het gemeen niet tweemaal aan dezelfde steen. Blijkbaar wel. Immers hadden we in de Eerste Wereldoorlog (die hier in de Noordelijke Nederlanden nooit voet aan wal kreeg) al eens een ” Flamenpolitik ”, ambitieus de vijhand steunen in hoop voor een onafhankelijk Vlaanderen. Het bleek quatsch.

Vele malen bleek dat verdeeldheid in de Nederlanden, de Nederlanden rijp maakt voor een agressieve imperialist. Veelal Frankrijk of Duitsland in het verleden, wat veel van ” het Dietsche Erf ” gekost heeft.
Ooit… waren er 17 Nederlanden, na ruzie zouden we steeds weer hapklare brokjes worden voor Frankrijk of Duitsland.

Ik hoop vanuit de grond van mijn hart dat het oude Prinsenvolk uit de Lage Landen bij de Zee eens wakker worden en beseffen;

” Verdeeldheid haalt de voorpagina, Eendracht brengt vooruitgang ”.

Thomas Wentzel
Emmeloord

MAASTRICHT – Twee Marokkaanse overvallers hebben een 47-jarige man uit Wanze beroofd en vervolgens in de Maas gegooid. Het slachtoffer raakte licht gewond, maar wist op eigen kracht weer de oever te bereiken, maakte de politie zondag bekend.

De overvallers, twee Marokkanen, kwamen de man tegen op de Maasboulevard en gaven hem een kopstoot.

Vervolgens beroofden ze hem van zijn rugzak, zijn telefoon en zijn portemonnaie. Alsof dat nog niet genoeg was tilden ze de man op en gooiden hem in de Maas. Van de verdachten ontbreekt helaas elk spoor.”

Paspoort afnemen, vogelvrij verklaren of uitzetten in het Rifgebergte, eens zien of ze dan nog vrolijk zijn.

Een wat verwarde inleiding misschien, maar hier gaan we dan. Door de economische en financiële crisis, maar misschien in de eerste plaats door de zware begrotingscrisis waarin een aantal lidstaten van de Europese Unie zich momenteel bevinden – ik heb het dan vooral over de PIGS-landen, Portugal, Italië, Griekenland en Spanje, in mindere mate Ierland – is de discussie over zin en onzin van een economische unie als de Europese Unie opnieuw losgebarsten. Nu zal de euforie rond het Belgisch voorzitterschap van de EU de komende maanden er allicht voor zorgen dat deze discussies onze pers niet eens halen, maar dat belet niet dat de discussie over de Euro bijvoorbeeld in alle hevigheid woedt.
 
Daarnaast, en helemaal los van de eerste inleidende bemerking hebben wij u de jongste maanden in deze Nieuwsbrief laten kennismaken met een aantal onopgeloste etnische conflicten in de ganse wereld. Allerlei etnische groepen werden – soms door toevallige historische gebeurtenissen – in hetzelfde staatsverband gestopt, terwijl ze juist daardoor afgesneden werden van historische en etnische verwanten, die dan weer in andere staatsverbanden huisden.
 
Nu heeft de Europese Unie nooit bijzonder veel sympathie aan de dag gelegd voor ‘etnische’ verbanden, voor ‘etnische’ verhalen en verzuchtingen, wel integendeel. Maar het water wil blijkbaar toch steeds opnieuw in zijn meest natuurlijke bedding lopen, zo blijkt. Er zit een bepaalde dosis cynisme in, ik weet het, maar het gigantisch deculturatieproject dat de EU in de feiten eigenlijk is, heeft mechanismen gecreëerd die ervoor kunnen zorgen dat samenwerking tussen etnische verwanten, die door eeuwenlange scheiding in de praktijk onmogelijk was gemaakt, opnieuw mogelijk wordt. Ondanks staatsgrenzen, en ondanks de scheiding dus. Read the rest of this entry »